Dzika strefa zabaw

Pokazywałam Wam kiedyś nasze ogrodowe konstrukcje, raz na jakiś czas ulegają one zmianom. 

http://wiecbawmysie.blogspot.com/2018/07/tor-przeszkod-z-palet-meskie-porachunki.html

Ślady

Ostatnio chłopaków roznosiła energia. Non stop skakali, w dal, wzwyż, z mebli, przez siebie itd. No i kiedy Starszak w przerwie stwierdził, że chce narysować swoje stopy, przypomniałam sobie tę zabawę.

Tor przeszkód z palet - męskie porachunki

Kiedyś pisałam Wam o naszym prowizorycznym placu zabaw w ogródku. Taka strefa "dzikich dzieci". Powiem tak, od tamtego momentu, trochę się zmieniło, chociaż niewiele. Przemyślałam sprawę i doszłam do wniosku, że nie chcę tworzyć (kupować dzieciom) gotowych konstrukcji. Chcę mieć mniej estetyczne, ale za to takie dzikie konstrukcje. Tym samym poniższym wpisem rozpoczynamy projekt zainicjowany przez blog Kreatywnym Okiem, Wakacyjne (po)tyczki!
Na dziś zadaniem było zmierzyć się z Wakacyjnymi (po)rachunkami. U nas więc mamy porachunki między mężczyznami. Postawiłam na rywalizację. Chłopaki co rusz mają pokonać tor przeszkód, jaki powstaje nam w ogródku.

Pierwszy dzień wiosny i Marzanna

"Marzanno, Marzanno, ty słomiana panno. Dziś Cię wyrzucamy, wiosnę przywitamy." Znacie z przedszkola tę rymowankę? Mój pierworodny przyniósł ją dziś właśnie z przedszkola, gdzie też przygotowali Marzannę, a potem ją palili.

Gra w klasy

Wiadomo, że motoryka duża, to podstwa do rozwoju motoryki małęj. Chcemy by dzieci były sprawne, zdrowe, aktywne.
Realizując te cele w pewną deszczową niedzielę stworzyłam domowe klasy. Na podłodze przykleiłam taśmę szarą, tworząc klasy. Nasz ludzik nie ma głowy, nie zmieściła się. Ale dokleimy, jak ten nam się zniszczy.

Okienne malowanie

Święta niedługo, część z nas lubi myć okna, część nie, niektórzy myją je przed Świętami, inni nie. Ale jeśli chcielibyście je umyć, a trudno Wam się zmotywować do tej czynności, polecam tę zabawę. Podobny patent mam w przypadku łazienki. Wystarczy dać dziecku farby i niech maluje po szybie, potem już siłą rzeczy będziemy musieli sprzątać.
My do malowania użyliśmy pianki do włosów, zabarwionej barwnikami. Pianka do golenia jest lepsza, bardziej gęsta, ale akurat Tatuś jej nie używa, więc w domu nie mieliśmy.

Gąbkowy szał

Jakiś czas temu dostaliśmy przesyłkę, która była zabezpieczona dużą liczba gąbek, pociętych na małe kawałki. Dzięki temu mamy fajna zabawkę i to zupełnie za darmo.

Papierowe zabawy

Dziś nasz pierwszy wpis w ramach projektu Dziecko na Warsztat. Zaczynamy nasza przygodę z czwartą edycją, której ogólne hasło brzmi "Tworzymy". Temat na wrzesień brzmiał "Papier". Temat wdzięczny i niewdzięczny, niby jest tyle możliwości i aż tyle możliwości, trudno coś wybrać. Co w końcu robiliśmy? Popatrzcie.

Od malowania do zjeżdżania

Po demontażu szybki - zasłony od wanny, wynieśliśmy ją do ogrodu. Do tej pory leżała nieużywana, aż któregoś dnia Mama zapytała czy Dziecię nie chce pomalować farbami. Rozłożyliśmy się na tarasie, zdjęliśmy spodnie i skarpetki i malowaliśmy.

Patataj - jazda na koniu

Zacznę znów od przygody, jaka nas spotkała. Otóż, jakiś czas temu po drzemce południowej zobaczyliśmy w naszym ogrodzie dwa pasące się konie, jeden uciekł, zrzucając jeźdźca na przejażdżce, a drugi go gonił. Ostatecznie oba wylądowały u nas. Dziecku niewiele trzeba, by złapać bakcyla i zapalić się do czegoś, więc nasz dwulatek zaczął powtarzać, że będzie jeździł na koniu.
Okazja nadarzyła się chwilę później na festynie, miał okazję spróbować. Spodobało mu się i choć minęło już trzy tygodnie nadal powtarza, że jeździł na koniu w kasku, pan go asekurował i się trzymał, siedział na "siodele", i na koniku bujało. Na placu zabaw często wskakuje na konika - bujaka i woła patataj.

Ogrodowy tor przeszkód

Ostatnio zabraliśmy się za porządki w ogródku (jest tam składowisko desek itp.), najwyższa pora na to była. I w związku z tym z niczego powstał nam ogródkowy plac zabaw - prowizoryczny i tymczasowy. Moim marzeniem jest stworzenie jak najbardziej naturalnego placu zabaw, na razie jednak, dopóki się nie urządzimy w domu, mamy to. Ważne, że Dziecię zadowolone.

Widok ogólny na całość :)

Pokojowy plac zabaw

Ostatnio chorujemy i Młody bardzo spragniony jest wyjścia na dwór i aktywności. Dlatego, między innymi, zbudowaliśmy sobie ścieżkę wspinaczkową - tor przeszkód. Powodów jest oczywiście więcej - dobra zabawa, nauka wchodzenia i schodzenia, utrzymania równowagi, koordynacja ruchowa, odwaga, uwaga, planowanie swojego ruchu...

Wykorzystaliśmy puste pudła, wypchane gazetami i folią z wysyłek, zaklejone, żeby było dobrze chodzić po nich. U nas akurat pudeł nigdy nie brakuje. Ułożyłam je tak, żeby co chwilę była różnica poziomów - niżej, wyżej. Potem zmieniłam, żeby były schodkowo, coraz wyżej. Na końcu umieściłam deskę do prasowania, najpierw pod skosem, potem na płasko. Młodego nie trzeba było dwa razy zapraszać do wspinaczki.

Podejmował się ochoczo jej, nawet wtedy, jak z sił opadł.
Tor nie jest skomplikowany, bazuje na tym czego obecnie się uczymy i czym fascynujemy- czyli chodzeniem po murkach i schodach. Ale pomimo jego prostoty, dostosowanej do wieku wiele uczy. Pięknie widać na początku i końcu zabawy, jak ruchy nabierają precyzji, Dziecię staje się bardziej pewne siebie, o ile chodzenie po desce bez mojej ręki na początku owocowało "eeee", czyli tłumacząc - Mama pomóż mi, to na koniec chodził sam w obie strony. Przy okazji zmiany deski z pochyłej na poziomą poraczkowaliśmy sobie trochę.

Szybka, prosta zabawa, a ile zalet. Poza wymienionymi wyżej - Dziecię rozładowało zgromadzoną energię, nie marudziło, że nudno już w domu, nie biegało do drzwi i balkonu, rozwinęło się ruchowo.

Pajęcza sieć

Ostatnio naszą lekturą stał się "Pajączek" E. Carle, tego samego co napisał słynną "Bardzo głodną gąsienicę". I stąd pomysł na dzisiejszą zabawę. Inspiracją był ten wpis. W grupie przedszkolnej zrobiliśmy sobie pajęczynę, to tak podczas rozmów o babim lecie, sieciach pajęczych i Spidermanie.

Potem rozsypałam kolorowe piłki i zaczęliśmy segregowanie ich do odpowiednich koszy. Włączyłam muzykę i należało zebrać wszystkie zanim muzyka się skończy. Dzieci miały tak poruszać się, żeby jak najmniej dotykać pajęczynę.
W drugiej wersji czołgaliśmy się z jednej strony na drugą, a potem przechodziliśmy górą. Na koniec były zawody w parach, kto szybciej dojdzie na drugą stronę. Zabawa ekstra, ja jak poskakałam trochę przez te nici, to czułam potem w nogach, że należy wziąć się za gimnastykę. Teraz przetestujemy coś podobnego na Młodym w domu. Zobaczymy jak mu się spodoba. Dla przedszkolaków jest odpowiednia, myślę nawet, że mogliśmy sobie bardziej utrudnić, robiąc więcej połączeń, chociaż dzieciaki też były zmęczone i tym co mieliśmy. Dla nas spróbujemy, tak jak w linku, zabawę z taśmą maskującą. Zabawa doskonali zmysł równowagi, uczy koordynacji, pokonywania trudności, ćwiczy zręczność, gibkość. Super.