Dzień kropki

 Od kilku lat coraz bardziej popularnym staje się wrześniowy Międzynarodowy Dzień Kropki. Pozornie nic takiego, jeden z wielu dni, jak dzień jeża, budowlańca, pizzy, przytulasów. Ale, jest jedno ale :) To nie jest zwykły dzień, dlatego dziś jest mój wpis. Nie chciałabym, żeby jego głębszy sens pozostał ukryty, schowany za wszystkimi kropkami, na ubraniach, na kartach pracy itd. Bo tu nie o kropkę chodzi. Albo inaczej, nie tylko o kropkę.

Kolędowanie

Wszystko ma jakiś początek, który pozwala uruchomić lawinę dalszych zdarzeń. Tym razem wszystko zaczęło się od zrobienia gwiazdy kolędniczej na konkurs. I tak od tego pojawił się pomysł "a może by tak pokolędować po domach pierwszy raz w życiu?".

Coś zamiast czegoś

Dziś wpis o zagadkowym tytule. Dotyczy zastępowania pewnych rzeczy innymi. O co chodzi? Otóż nam się czasami wiele rzeczy jednoznacznie kojarzy- jak wieża, to tylko z klocków, jak dobieranie kształtów, to tylko puzzle, układanki, doskonalenie skupienia, uwagi, też jakieś zabawki typowo dziecięce. A wcale tak nie musi być.

wieża z pustych pudeł

Wakacje z rocznym dzieckiem

Wakacje się wprawdzie kończą, ale wpis może przyda się komuś w przyszłości. A może nawet i na wrześniowe, jesienne wyjazdy ktoś się złapie. Podzielę się naszym doświadczeniem z tego roku. Podróżowaliśmy sporo, bo i w góry i nad morze, w jedno i drugie miejsce z Lublina, więc i trasa długa.
W sumie miesiąc byliśmy poza domem. My bez samochodu, co dodatkowo utrudniało sprawę. Ale mimo pewnych trudności nie żałujemy, spędziliśmy fantastycznie czas.I teraz możemy podzielić się swoim doświadczeniem podróży z takim maluchem.
1. Samochód się przydaje - my go nie mamy, ale mamy fantastycznych znajomych, którzy nas zawieźli i przywieźli. Dziękujemy im bardzo. Czasami nie warto rezygnować z wyjazdu, bo jest trudna droga, życzliwi ludzie zawsze się znajdą.

Parki, Ogrody, Farmy...

Dziś żadnej inspiracji na zabawę nie ma, tylko moje przemyślenia.
Ostatnimi czasy, przymusowo byłam z dziećmi na wycieczce w Magicznych Ogrodach niedaleko Janowca nad Wisłą. I naszła mnie refleksja, że nie rozumiem do końca idei istnienia takich miejsc, i że w tym, istnieje pewne niebezpieczeństwo dla dzieci. Czemu niebezpieczeństwo? Bo zamiast uczyć dzieci piękna, rozwijać ich wrażliwość, to pokazujemy maluchom plastikowe badziewie - tu były wielkie marchewki, zające, smoki. Po co to? Atrakcją były też wielkie włochate Stwory, nie pamiętam nazwy, w których włącza się muzyczka, coś jak Mikołaj, taki grający i ruszający dzwonkiem. KICZ. I owszem cały teren był fajny, ładny, ale czy zwiedzanie ma na tym polegać, żeby włóczyć się od placu zabaw do dmuchańców, przez plastikowe rzeźby?