Żółty dzień, cz.2

Tym razem zabawy z żółtym organizowaliśmy sobie tylko w naszym małym gronie, chyba zafiksowaliśmy się na tym kolorze. Była to końcówka zabaw, wieczorową porą, przy obecności żółtych słoneczników, kupionych przez Tatę. Przy okazji nadmienię, że na podwieczorek mieliśmy pomidory - naturalnie żółte, ze śmietaną, Dałam nawet nóż do małej rączki, żeby ze mną kroił pomidory. Potem dodał śmietanę i pomagał w mieszaniu.

Dzień żółty, cz.1.

Jesień nadchodzi wielkimi krokami, więc my zdecydowaliśmy się pożegnać kolor lata - żółty, organizując sobie jego dzień. Towarzyszyli nam w zabawie Rysio i jego Mama, z czego bardzo się cieszymy. Zobaczcie co robiliśmy bo było tego naprawdę dużo.
Tak wyglądały przygotowania.

Tradycyjnie półka z żółtymi zabawkami

Mamy gościa - karmimy bobasa

Pamiętacie nasze filcowe jedzenie? Pisałam o nich tu. Zbiór warzyw powiększył nam się o groszek, pietruszkę i buraka.

Warzywa i owoce filcowe

Kiedyś szukałam w internecie filcowych warzyw i owoców do pracy, ale okazywały się strasznie drogie. Na nasze potrzeby, z moimi lewymi rękami do szycia postanowiłam jednak coś zdziałać. Wykorzystałam filc jaki mieliśmy po zrobieniu książeczki kontrastowej. Jednego dnia, kiedy Młody spał zabrałam się do szycia i tak powstały nasze warzywka i owoce. Nie są doskonałe, ale to nieważne, nam się podobają, Szyte są ręcznie, wypchane watą.

Dziecię też patrzy na nie łaskawym okiem, próbuje jeść, karmi nas. Często układamy je koło siebie, nazywamy, nazywamy kolory, wrzucamy i wyrzucamy z pudełka. Możliwości ich wykorzystania są ogromne. Niedługo wpis o tym do czego my je wykorzystujemy jeszcze.

Wspomnienia z wakacji - woreczek sensoryczny

Długo szukałam jakiegoś rozwiązania, by zrobić woreczek sensoryczny z czymś płynnym w środku. Próbowałam w koszulkach do segregatorów, zaklejonych taśmą, w woreczkach strunowych, ale zawsze coś przeciekało, taśma, niby izolacyjna, puszczała. W końcu trafiłam na stronę taką i wszystko stało się proste.

Jesienne sadzenie kwiatów

Wiem, wiem, jesienią kwiatów się nie sadzi, mąż o tym mi przypominał, ale skoro okazja sama wpadła nam w ręce, żal było jej nie wykorzystać.

Kamienie

Jak wiecie byliśmy nad morzem, a tam kamieni mnóstwo. Muszelek niewiele, ale płaskie kamyki były. Zbierał je więc tata,  Młody, no i Mama. A po powrocie, coś trzeba było z nimi zrobić. I ta się złożyło, że natknęłam się na stronę taką. Tatuś, jako zapalony planszówkowicz dodatkowo opowiedział o tej grze. No i już wiedzieliśmy co zrobić z naszym niemałym talentem malarskim :).
Wykonaliśmy sobie kamienie do opowiadania historii.