Dzieci korzeni

Ostatnio funkcjonujemy tylko realizując projekty blogowe,cóż przeprowadzka i zmęczenie robią swoje. Więc cytat z książki, któą chcemy przedstawić jest jak najbardziej dla nas na czasie.
"Zbudźcie się, zbudźcie moje dzieci, niebawem wiosna przyleci..", już z pamięci cytujemy fragmenty książki "Dzieci korzeni", tyle razy czytaliśmy ją przed nem. Jest to niezwykła jak dla mnie nowość.

Prawda, że chce się dotykać?

Sekrety dna i szczytu

Dziś kolejny wpis w ramach projektu 12 Sekretów. Miał to być wpis marcowy, ale nie wyszło, choroba i inne sprawy przeszkodziły nam w realizacji. Jesteśmy ciut spóźnieni, ale nie szkodzi.
jako sekret dna, zrobiliśmy obie z Młodym coś, co w moim dzieciństwie rzeczywiście nazywało się sekretem. Mamy sekret dna, jako sekret ukryty w ziemi. Miał być to sekret z wykorzystaniem dna słoika, ale akurat miałam tylko szkło ze ścianek słoika, nie denka, ale niech będzie i taki. Trochę naciągnęliśmy temat, ale co tam - tosiowa mama wybaczy :) Co zrobiliśmy?
 Znaleźliśmy pierwsze wiosenne kwiaty w naszym ogródku, potem wykopaliśmy dołek w ziemi, położyliśmy kwiaty, przykryliśmy szkłem, zasypaliśmy ziemią.

układamy kwiaty

Gniazda ptasie

Każda historia ma swój początek i u nas historia zabawy z ptakami zaczęła się też od pewnego momentu. Konkretnie od zakupu książki Samojlika "Żubr Pompik - zapach wiosny". Nasze Dziecię

Zielono mi -siejemy roślinki

Dom bez żywych roślin, to nie dom. Lubię, kiedy wokół mnie coś kwitnie, nawet jeśli nie bardzo umiem to pielęgnować. Ostatnio, z racji Wielkanocy i konieczności posiania owsa z tej okazji, zrobiliśmy sobie mini hodowlę roślin. Przy okazji podłączamy się do blogowego projektu Mały Przyrodnik.

Zapach wiosny - czujecie?

Dziś nasz pierwszy wpis w ramach kolejnej, czwartej serii Przygód z Książką. Zaczynamy od wiosny i jej zapachu, czyli od Żubr Pompik. Zapach wiosny T. Samojlika. Niestety za wiele o tej książce nie napiszę, gdyż dopiero do nas idzie, ale chciałam was do niej zachęcić. A dlaczego mylę, że warto? Ostatnio poznajemy twórczość Pana Samojlika. I trzeba przyznać, że to co robi, jest niezwykłe. Moje zainteresowanie nim przyszło wraz z wydaniem w tamtym roku O rety! Przyroda. Książka, na którą czekałam, do której próbowałam przekonać męża. Wtedy to usłyszałam "a kim jest ten gość, zna się chociaż na tym?".

Bawimy się w pociąg

Ostatnio znikliśmy  horyzontu, a to za sprawą przeprowadzki, a wraz z nią bałaganu, nadmiar rzeczy do zrobienia i ograniczonego internetu. Dziś jednak zorganizowaliśmy sobie zabawę. Wykorzystałam walającą się u nas wszędzie taśmę malarską.

Stacja kolejowa, kupujemy bilety

Gry planszowe dla niemowlaków i poniemowlaków

Ostatnio na Board Times pisałam o tym jak zachęcić maluchy do gier planszowych, dla chętnych tekst tu. Wspomniałam, że nawet najmniejszy maluch może już z mlekiem matki wysysać tę pasję. Wiek nie jest problemem, chociaż niektórzy popukają się w czoło i stwierdzą, że to niebezpieczne, że dziecko i tak nic nie ogarnia. Ja uważam inaczej. I o tym będzie teraz. Rozwinę trochę tamten artykuł, pomijając rozważania o wychowaniu, a skupiając się na liście gier, które można z dzieckiem wykorzystać.
Nie jest to teoria, ale przetestowane na naszym Bąblu.
My zaczęliśmy bardzo wcześnie oswajanie z planszówkami, bo w zasadzie od początku.
Zaczęło się od tego, że trzymając go przy piersi graliśmy sobie z mężem. Udawało się grać nawet w gry na refleks, typu Łap psiaka.
Jako niemowlak oglądał większe elementy gier, np. z gry Fun Farm, rzucał nimi, oglądał. Uwielbiał bawić się metalowymi pudełkami, np. od Dubble. Generalnie zawsze oglądał kostki, bawił się figurkami. Ja czuwałam, żeby nic nie zjadł.