Coś o brudzenu się

Uwielbiam widzieć moje dziecko brudne, doświadczające świata. Jego ciekawość mnie fascynuje, zachwyca. Skupienie uwagi, jakie wówczas następuje jest niezwykłe. Dlatego też lubię czasem pobawić i pobrudzić się z nim.

 Zaczęliśmy od czegoś takiego jak ciecz nienewtonowska. Ja z fizyki jestem noga, ale jest to coś co zachowuje się jak ciało stałe oraz jak ciecz. Kiedy w to uderzamy twardnieje, kiedy przelewamy jest luźne. Nasze dziecię na obserwacje i skomplikowane wnioski jest za małe, ale na doświadczane tej cieczy jest w sam raz.

Zielona żaba, zielony mech, cz.2

Zabawy z zielonym nam się rozmnożyły, więc rozdzieliłam je na dwa posty. Dziś szturm zrobiliśmy na zielone warzywa - sałatę, ogórka, kapustę, koperek, szpinak, brokuł, przygotowując od razu zieloną zupę brokułową.
Następnie bawiliśmy się zabarwionym na zielono ryżem. Przygotowałam go kilka dni wcześniej, żeby dobrze wysechł. Barwiłam mieszając barwnik spożywczy z ryżem, dodałam ciut octu, bo wyczytałam, że wtedy nie brudzi rąk. No i efekt mamy taki. Nawet nie spodziewałam się, że moje dziecko będzie z taką ochotą przesypywało ryż. Na razie całą dłonią to robi.

Kto lubi kolor zelony, kto z wiosną w zielone gra..., cz.1

ZIELONY - Kolor dzisiejszego dnia. Zatęskniliśmy za piękną zielenią wiosenną, nasyconą.

Zaczęliśmy od rana ubierając się na zielono i zjadając śniadanie na zielonym talerzyku. Potem tradycyjnie wynajdywałam wszystkie przedmioty w kolorze zielonym. Na dywanie rozścieliłam zielone materiały, porozkładałam tematycznie przedmioty i przystąpiliśmy do badana ręcznego, nazywana i generalnie mieszania wszystkiego.
Z zielonych klocków układaliśmy wieżę, na łopatę zgarnialiśmy inne przedmioty, wrzucaliśmy i wysypywaliśmy z pudełek zielone klocki, piszczeliśmy zielona kaczką, jeździliśmy samochodem, szeleściliśmy folią i podrzucaliśmy jak balon ją, toczyliśmy zieloną kulę

Zabawy z dinozaurami

Dziś zabawy dla starszych dzieci, przynajmniej trzylatków. Ja nie testowałam ich na swoim Dziecięciu, ale w pracy z przedszkolakami i sprawdziło się.

Zaczęło się od zrobienia wielkiej wspólnej makiety, świata dinozaurów. Wykorzystaliśmy sizal, uschnięte kwiaty, piasek, kamienie, patyki, szyszki, rolki po papierze toaletowym, bibułę, muszle, pióra, pudełka, farby, brokat, klej i stworzyliśmy taka oto makietę, na której umieściliśmy figurki dinozaurów.
Poznawaliśmy, które są drapieżcami, a które są roślinożerne. Opowiadaliśmy sobie przy pracy jak mogły żyć te stwory, co się z nimi stało.
Dzieciaki zaczęły spontanicznie bawić się dinozaurami na makiecie, dinozaury jadły, rozmawiały, zawierały małżeństwa. Z opakowań po jajkach niespodziankach i masy solnej zrobiliśmy jaja dinozaurów. Okleiliśmy jajo ( w którym był mini dinozaur albo jakaś figurka masą solną, trochę podbarwioną na szaro. Potem jak masa wyschła, zaczęła pękać, czasem z nasza pomocą i tak wykluły się nam dinozaury.


W kolejnych etapach przenieśliśmy się do współczesności, składaliśmy szkielet dinozaura. Kości najpierw ulepiliśmy z rolek po papierze toaletowym lub ręcznikach papierowych. Na końcach złożyliśmy po dwie kule z papieru, a potem wszystko maczaliśmy w kleju CR (vikol) rozpuszczonym z wodą i oklejaliśmy białą kartką.
Zwracaliśmy uwagę na budowę dinozaurów, ich krótkie przednie łapy, ogon.

No i na koniec została nam zabawa w paleontologów. Zakopałam kości w piaskownicy, a dzieci miały za zadanie odkopać wszystkie. Słowo paleontolog zostało w mig opanowane.

Kąpiel balonowa

Dziś trochę o zabawach sensorycznych, a konkretnie jednej z nich - o kąpieli z balonami. Zabawiliśmy się tak zupełnie spontanicznie. Byliśmy w Pepco po płaszczyk na deszcz, a przy okazji w ręce wpadły nam balony.

Balony zostały nadmuchane, wrzucone do wanny i kąpiel była gotowa. Młody początkowo miał trudność z łapaniem mokrych baloników, po chwili jednak już nie.

Balony podrzucaliśmy do góry, odbijaliśmy, nazywaliśmy kolory, masowaliśmy się. Dziecię łapało balon, podawało, goniło jeden upatrzony. Doskonale przy tym trenowało chwyt i rzut. Potem zaczęliśmy "słuchać" balonów. Pocieraliśmy o mokry balon ręką - aż zęby mnie bolą od tego dźwięku. Potem laliśmy konewką, uzyskując piękny dźwięk deszczu. Trzeba to zapamiętać i w przyszłości wykorzystać. Zabawę polecamy, balony zostały odłożone na następny raz. To znakomita stymulacja dotyku i wzroku, doskonalenie małych dłoni.

Musimy dokupić ich jeszcze trochę, żeby cała wanna była pełna.Przy okazji dowiedzieliśmy się, że kiedy balony za długo są w wodzie, to przyklejają się mocno do siebie i próba oderwania ich kończy się pęknięciem. Wiedzieliście o tym? W zimie będziemy robić balonowe bałwanki.

Tipi - tanio

Zbliżają się wakacje, słońce mocniej grzeje, a więc postanowiłam pochwalić się swoim tipi, namiocikiem, w którym schowamy się przed słońcem, poczytamy w spokoju książeczkę, odpoczniemy od bodźców zewnętrznych.

Tipi oglądałam na różnych blogach, w sklepach, wszędzie były strasznie drogie. Postanowiłam zatem zrobić je sama. Zdolności do szycia nie mam. Za to chyba mam dużo cierpliwości, bo maszyny nie wyrzuciłam przez okno, kiedy ścieg był krzywy, nici się rwały, w bębenku kończyła się co chwilę nawinięta nić, maszyna nie chciała współpracować, bo ścieg zbyt mocno się napinał, nagle zgubiłam jedną ściankę namiotu, a potem jedną zszyłam nie tą stroną co trzeba. itd. Ale dałam radę, uff i mam tipi za 20 zł. Gdybym poszła do lasu i wystrugała jakieś kije mogłabym mieć za 5 zł.

Podstawą jest materiał z jakiego chcemy szyć. Musi być duży, ja miałam podstawę trójkąta 75 cm, wysokość 150 cm. Plus zakładki na kije. Takich trójkątów potrzebowałam 5. Wykorzystałam w tym celu poszwę na kołdrę, kupiona w szmateksie za 5 zł. Z przodu namiot ma zapięcie na napy, pozostałość po pościeli i tamtym zapięciu. Trójkąty trzeba zszyć ze sobą i przeszyć raz jeszcze, ok. 5 cm od brzegu, by były kieszenie na kijki.

Potem wkładamy kijki  związujemy. Ja kupiłam po 3,50 zł w Obi kije bambusowe. Zapewne łatwiej jest wszystko ustawić kiedy ma się profesjonalne kije, takie jak do szczotki. Wówczas można wywiercić w nich dziury, przewlec sznurek i nic nie opada. Ale u mnie, choć z większym trudem, też wszystko działa.
Najlepsza zabawa jest, kiedy dziecko jest większe, ma wówczas większą potrzebę chowania się. Taki namiocik znakomicie sprawdza nam się na balkonie, a w przyszłości mam nadzieję w naszym wymarzonym ogrodzie będziemy go ustawiać. I zaczniemy prawdziwą zabawę w Indian :)

Zasłonki dla dzecka - samochód

Ostatnio zepsuła nam się roleta w sypialni, którą dzielimy z Dziecięciem. Dlatego też postanowiłam coś zdziałać, zwłaszcza, że okna są południowe i słońce niemiłosiernie grzeje. Za 2 zł znalazłam w ciuchlandzie zasłonkę - piękną, zieloną. Zawieszona niestety na sznurku - w wynajętym mieszkaniu nie mamy karniszy. Do tego dorobiłam z tasiemki i filcu ozdobę - samochód, akurat dla chłopca i tym samym mam piękną zasłonkę za 3 zł (licząc z filcem). Samochód znakomicie wpisuje się nam w nasz tydzień z pojazdami, chociaż to już prawie fiksacja jakaś jest z tym tematem.

Teraz razem z Młodym mamy rytuał, przed drzemką w dzień rozwiązujemy ozdobę, w pokoju robi się ciemniej i Dziecię zasypia.